Lunsingh-Scheurleer-Pierre-Gole
Urodził się jako syn urzędnika sądowego w Bergen w Północnej Holandii (Dutch Republic) około 1620 roku.
W młodym wieku przeniósł się do Paryża.
W 1643 roku był był już czeladnikiem w pracowni Adrien′a Garbrant′a.
Pierre Golle poślubił wdowę po wcześnie zmarłym mistrzu co skutkowało przejęciem warsztatu zatrudniającego 12 stolarzy.
Prace z początkowego okresu działalności tego znakomitego ebenisty cechowała prostota formy i przejrzystość koncepcji. Zawsze używał do wytwórstwa mebli materiały bardzo dobrej jakości takie jak dąb i heban. Heban był używany tylko do wyrobu najbardziej luksusowych mebli. Zaszczyt pracy w tym drewnie odróżniał ébéniste od zwyczajnych majstrów (Menuisier) lub stolarzy.
Imponujące efekty dekoratorskie , jakie uzyskiwał w kolejnych latach , po części wynikały z zastosowania wyrafinowanych, bardzo drogich surowców. Inkrustowane motywy kwiatowe i sceny mitologiczne w mosiądzu, cynie i szylkrecie są typowe dla jego prac. Mógł sobie na to pozwolić, ponieważ realizował zamówienia najzamożniejszych klientów.
Pierre Golle był wspierany przez kardynała Mazarin′a, zanim zdobył przychylność króla.
Jules Mazarin
Jules Mazarin właściwie Giulio Raimondo Mazzarini 1602-1661 – francuski kardynał, od 1642 pierwszy minister Francji.
W 1651 roku otrzymał tytuł mistrza “a la majorite ébéniste du Roi” , potwierdzony w 1656 roku przyznaną godnością “maître menuisier en ébène ordinaire du roi” .
Od 1662 roku dostarczał bardzo bogato intarsjowane meble do Wersalu i innych królewskich zamków bezpośrednio realizując zamówienia króla Ludwika XIV i Wielkiego Delfina.
Ludwik XIV Burbon
Ludwik XIV Wielki, Król Słońce ( 1638 -1715 ) – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów.
(-olśniewające wnętrza zostały zrujnowane w wyniku remontów po śmierci Dauphina w 1711 roku)
Pierre Golle zmarł 27 listopada 1684.
Pierre Golle był twórcą intarsja z szylkretu i mosiądzu nazwanej intarsją Boulle ′a (zięciem P.Golle był André Charles Boulle ).
Pierre Golle miał między innymi duży wpływ na prace angielskiego projektanta mebli Gerrit′a Jensen′a nazywanego angielskim Boulle .
-Lunsingh Scheurleer (książka) zidentyfikowany i potwierdził tożsamość wielu mebli tego wielkiego ebenisty.
Pierre Golle
Tags: André Charles Boulle, ebenista, intarsja z szylkretu i mosiądzu, Pierre Gole
Ławka szkolna to nic innego jak tylko siedzisko w formie prostokątnej deski do siedzenia z oparciem lub bez oparcia, wspartej na podporach połączonych dołem wspólną podstawą, ze stołem lub pulpitem do pisania, przeważnie lekko pochylonym, poniżej z półką lub szufladą na książki.W płycie stołu lub pulpitu znajdowały się otwory na kałamarze. Istniało oczywiście wiele odmian budowy i konstrukcji ławek szkolnych.
Tags: ławka szkolna
Arka (łac. arca ’skrzynia’), termin używany w wielu
krajach na oznaczenie różnego rodzaju skrzyń i kufrów:
1. skrzynia wykonana z drewna z okuciami
z brązu i żelaza w staroż. Rzymie; stała w atrium,
przechowywano w niej m.in. ubrania i pieniądze.
2. w starożytności skrzynia-trumna dla biedaków
zastępująca sarkofag.
3. skrzynia drewn. bęz
dna i pokrywy, którą w starożytności posługiwano
się przy budowie fundamentów pod wodą; górna
część była wyższa od lustra wody i dlatego można
byto skrzynię wypełnić kamieniami i zaprawą; ob.
zw. kesonem.
4. szafa w bóżnicach do przechowywania
rodałów, ustawiona przy ścianie naprzeciwko
wejścia ( Aro n Hakodesz). 
5. arka przymierza
(hebr. aron ha-Berit, Aron ha-
-Brit); w Starym Testamencie określana również
m.in. jako Arka Boga, Arka Świadectwa, Arka Jahwe-
Zastępów, skrzynia, w której przechowywano
Dziesięć przykazań danych Mojżeszowi przez Boga
na górze Synaj, laskę Aarona i złote naczynie
z manną; wg Biblii wykonać ją mieli na polecenie
Mojżesza Bezalel (Besele el) i Ahaliab; zgodnie z biblijnym
opisem wykonana z drewna akacjowego,
obustronnie pozłacana, z dwoma drążkami do przenoszenia,
u góry ze złotym fryzem z ornamentem
geom.; zamykana szczerozłotą pokrywą zw. przebłagalnią
(hebr. kapporef); na dwóch przeciwległych
końcach znadowały się cherubiny, wykute
ze złota, które swymi skrzydłami obejmowały
a. p. Towarzyszyła Izraelitom m.in. w wędrówce do
Ziemi Obiecanej; znajdowała się w świątyni Salomona
w Jerozolimie (968-961 p.n.e.), w czasie najazdu
wojsk babilońskich — prorok Jeremiasz miat
ją ukryć na górze Nebo; od tej pory (587 p.n.e.) los
a. p. nie jest znany; jest przedmiotem kultu religijnego
Żydów.
źr. Izydor Grzeluk, Słownik terminologiczny mebli
