Archiwum dla Październik, 2010

30
Paź

Flamboyant

   Posted by: Konserwator    in Słownik

Flamboyant

Przykład stylu Flamboyant z kościoła Sainte-Chapelle

Przykład stylu Flamboyant z kościoła Sainte-Chapelle

kierunek w schyłkowym okresie architektury późnego gotyku, nazywany płomienistym.

Występował przede wszystkim na terenie Francji w XV i XVI wieku. Cechowała go drobiazgowość i nadmiar detali, rzeźby. Łuki stały się ostrzejsze, przegięte w formie „oślego grzbietu”, w detalach wykorzystywano kształt płomienia lub rybiego pęcherza. Jednocześnie dążono do uproszczenia konstrukcji.

źr:Wikipedia – Flamboyantstil der Spätgotik in Vendôme, Frankreich

Tags: , ,

29
Paź

Żabka

   Posted by: Konserwator    in Słownik

Żabka

zwana też krabem – w architekturze i rzeźbie gotyckiej detal ozdobny w kształcie pączków lub zwiniętych listków osadzonych na łodyżce i odchylających się na zewnątrz. Stosowany do przyozdobienia: obramowań otworów, gzymsów, baz i głowic kolumn, sterczyn, w archiwoltach portali itp.

żabka

żabka w kształcie zwiniętych liści lub pączków,w sztuce romańskiej służyła gł. do ozdobienia baz kolumn; w gotyku osadzana była często na odchylającej się na zewnątrz łodydze. Umieszczano ją na gzymsach, głowicach kolumn, archiwoltach i obramieniach otworów, na krawędziach szczytów, wimperg, hełmów wież, w zwieńczeniach pinakli itp.; element składowy kwiatonów; występuje również w kam. rzeźbie wolno stojącej, snycerstwie, malarstwie, grafice oraz w wyrobach rzemiosła artystycznego opartych na wzorach architektonicznych.        zabki

Ciąg żabek tworzy czołgankę, która często wieńczyła wszelkie pochyłości.

żr:wiki

Tags: , ,

28
Paź

Woluta

   Posted by: Konserwator    in Słownik

woluta

– ślimacznica, element arch. i motyw ornament. w kształcie spirli lub zwoju. W architekturze klas. występuje w kapitelach kolumn, w okresie renesansu, manieryzmu i baroku we wszelkiego rodzaju zwieńczeniach (np. aediculae, tabernakula, nagrobki, portale, obramienia okienne), zdobi też konsole, grzebienie attyk, przybierając często formę esownicy. Szczególną formą esownicy są tzw. spływy wolutowe, charakterystyczne dla manieryst. i barok bezwieżowych fasad kośc., wypełniające przestrzeń narożną między węższą kondygnacją wyższą a szerszą kondygnacją niższą. (franc. volute, z wł. yoluta)

kolumna woluta

źródło Wikipedia

Tags: , ,