A

Regencja

   Posted by: Konserwator   in epoki, Słownik

Regencja

(fr. regence, od  łac. rego ‚rządzę’, ‚kieruję’),

1.styl w sztuce fr. stanowiący okres przejściowy między barokiem a rokokiem, czyli stylem Ludwików XIV i XV, obejmujący panowanie Ludwika Orleańskiego (1715-1730); przejawił się gł. w meblarstwie i wystroju wnętrz; meble w tym czasie stają się lżejsze, tracą ciężkie, masywne proporcje, niektóre linie stają się swobodniejsze, nabierają krzywizny, a dekoracja — asymetryczna; fornirowanie i brązy ( espagnolette) zastępują często rzeźbę; wchodzą też w modę jaśniejsze gatunki drewna oraz gatunki egzotyczne; do charakterystycznych motywów i ornamentów należą: muszla, rocaille, kwiaty, rośliny, romboidalna kratka, ornament wstęgowo-cęgowy oraz motywy orientalne; rozwija się w tym  czasie wiele nowych typów mebli ( szezlong, leżanka, b i u r k o , ekran); typowym meblem epoki  staje się komoda, w porównaniu z poprzednim okresem o wiele lżejsza, na wysokich nogach,  zwykle trzyszufladowa (->Cressenta komoda);  w użycie wchodzą małe garnitury, złożone ze stoł.  i krzeseł (-> g a r n i t u r ) ; najsłyniejsi projektanci tego okresu to J. Berain i D. Marot; najwybitniejszym ebenistą tego czasu jest Charles Cressent; podobne przemiany  stylowe jak we Francji wystąpiły w tym czasie  także w innych krajach Europy.

2. styl w sztuce ang. (Regency) w okresie regencji księcia Walii, późniejszego Jerzego IV (1811-1820); w meblarstwie nawiązywano do sztuki ant. — gr., rzym, egip. oraz chin. i jap.; najwybitniejszym projektantem mebli był T. Hope, który przeszczepił także na grunt ang. formy fr. empire‚u, projektując w 1807 r. własną rezydencję w Deepdene.

źr.Słownik term.mebli-I.Grzeluk

Tagi: , ,

Ten wpis dodano dnia poniedziałek, Luty 21st, 2011 o 08:04 i znajduje się w kategorii epoki, Słownik. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Komentarze są zamknięte.