A

Sygnatura

   Posted by: Konserwator   in Historia sztuki, Słownik

Sygnatura

własnoręczny znak artysty na jego dziele; może nim być podpis w całości, w skrócie lub jako monogram, rzadziej figura geometryczna lub postać zwierzęca [np. smok Cranachów]. Sygnatury znane były w starożytności, w średniowieczu rzadkie, z uwagi na anonimowy charakter większości prac; specjalną ich grupę tworzą autorskie gmerki; częściej używa się sygnatury od XV wieku, w miarę uświadamiania sobie przez artystów ich własnej wartości i praw autorskich do wykonanego dzieła Sygnaturę umieszczano zwykle na samym dziele [rzadziej na ramie obrazu], w obrazach np.u dołu w prawym lub lewym rogu lub na drobnym przedstawieniu [np. na wstędze papieru – cartellino w renes. obrazach włoskich.], w rzeźbach na cokole lub odwrociu samej rzeźby; w architekturze lub rzeźbie arch. – na fryzie, cokole, w latarni kopuły itp. Z rozwojem handlu dziełami sztuki w XIX w. sygnatury stały się częstym przedmiotem fałszerstwa.

sygnatura_Schwingkens

sygnatura_Schwingkens

sygnatura Gilles Joubert

sygnatura Gilles Joubert

Antyki to drogocenne dzieła wielkich twórców, dlatego były sygnowane. Antyk z sygnaturą posiada wielokrotnie większą wartość. Mój apel do odnawiających antyki i wszystkie stare meble: nie zacierajcie żadnych sygnatur [nawet tych nieczytelnych znaków wykonanych przez stolarza ołówkiem ] są one ogromnie ważne.

źr.: SŁOWNIK terminologiczny SZTUK PIĘKNYCH

Tagi: , , ,

Ten wpis dodano dnia wtorek, Styczeń 25th, 2011 o 22:53 i znajduje się w kategorii Historia sztuki, Słownik. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Komentarze są zamknięte.