A

Altana

   Posted by: Konserwator   in Słownik

altana

– staropol. chłodnik, ciennik, budowla ogrodowa, zazwyczaj ozdobna w formie, o ażurowych ścianach często oplecionych roślinami pnącymi, służąca do wypoczynku i osłony przed słońcem lub deszczem; również niewielki plac ocieniony przez krąg drzew; w ogrodach renesansowych były altany przeważnie trejażowe; w ogrodach barokowych XVII i XVIII wieku budowano głównie murowane, otwarte lub zamknięte, altany o bogatej dekoracji dachów, filarów, ścian (monoptery, rotundy, altany wieloboczne, o kopulastych dachach); umieszczano je w węzłowych punktach układu ogrodu lub na zakończeniu osi kompozycyjnych; w ogrodach krajobrazowych wprowadzano altany w kształcie antycznych świątyń, gotyckich kaplic, chińskich kisków czy pagód, albo też wiejskich chatek; sytuowano je w miejscach o pięknych widokach ; w ogrodach współczesnych altany otrzymują postać lekkich pawilonów, wiat, werand, budowanych z drewna, stali, betonu, kamienia, szkła i tworzyw sztucznych. [wł. nadbudówka, weranda w dachu]

Tagi:

Ten wpis dodano dnia czwartek, Listopad 18th, 2010 o 11:29 i znajduje się w kategorii Słownik. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Komentarze są zamknięte.