A

Fornirowanie

   Posted by: Konserwator   in Słownik

technika oklejania elementów drewn. cienkimi płatami drewna ( fornirem) w celu ich uszlachetnienia.
Znana w starożytności, ponownie rozpowszechniona od  XVII  w.; w XVIII w. fornirowanie częściowo wyparło  i n t a r s j ę , gdyż dawało podobne możliwości w układaniu fornirów, a zastosowanie egzotycznych gatunków drewna zwiększyło wartości dekor.; oklejane były zarówno meble skrzyniowe jak i szkieletowe, których korpus i szkielet wykonany byt zazwyczaj z gorszych gatunków drewna; duże płaty forniru układano zwykle symetrycznie, z odpowiednim ustawieniem słojów względem siebie, np. w kopertę, kwadrat, szachownicę, romby; dodatkowe urozmaicenie uzyskiwało się przez zestawienie różnych gatunków drewna lub rozbicie dużych płaszczyzn ż y ł k a m i , czy szerszymi pasami (bordiurami), przeważnie blisko obrzeży, lub podzielenie dużych płaszczyzn na mniejsze pola (zwykle prostokąty i kwadraty) z wykorzystaniem kontrastu kolorów, układu słojów i różnych gatunków drewna; możliwości dekor. fornirów ogromnie zwiększyły nowe sposoby ich przycinania, np. diagonalnie lub w poprzek włókien; cenne meble zaczęto fornirować podwójnie: pierwsza warstwa forniru to tzw.  o b t ó g lub p o d o k l e i n a , na którą naklejano okleinę właściwą, stanowiącą zewn. okładzinę; w nowym meblarstwie oklejanie mebli zastąpione zostało imitacjami różnych gatunków drewna w formie różnego rodzaju folii .

Tagi: ,

Ten wpis dodano dnia poniedziałek, Luty 7th, 2011 o 14:47 i znajduje się w kategorii Słownik. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Both comments and pings are currently closed.

Komentarze są zamknięte.