Posts Tagged ‘Art Deco’

8
Mar

Meblarstwo Spółdzielni ,,Ład”

   Posted by: Konserwator    in Historia sztuki, Meble stylowe

W 1926 roku grupa artystów, w Której znaleźli się autorzy paryskiego sukcesu polskiej sztuki dekoracyjnej, utworzyła Spółdzielnię Ład. Jej członkami założycielami byli profesorowie Szkoły Sztuk Pięknych: Józef Czajkowski, Wojciech Jastrzębowski, Korol Stryjeński i Karol Tichy oraz studenci: Lucjan Kintopf i Eleonora Plutyńska, a także ekonomista Antoni Plutyński. W statucie s-ni, zatwierdzonym 8 września 1926 roku, deklarowano, że celem stowarzyszenia jest projektowanie, wyrób i zbyt sprzętów z drewna i metalu oraz dostarczanie całkowitych urządzeń wnętrz „z wyraźnym dążeniem do doskonałości formy, surowca i wykonania”Bez nazwy 1

Jedną z najistotniejszych dziedzin aktywności Ładu było meblarstwo. Twórczością w tym zakresie zajmowało się wielu artystów-projektantów, między innymi: Tadeusz Banach,Maria Bielska-Kunczyńska,Michal Burucinski….. Wykonane przez nich projekty programowo miały charakteryzować się czytelnością konstrukcji, stanowiącą główny jej walor, oraz odpowiednim doborem materiału. Meble powinny mieć proste geometryczne formy, nawiązujące do kształtów podstawowych figur ( trójkąta i prostokąta).Jedyna ich dekoracją miało być usłojenie drewna, czyli mazerunek forniru, i wyraźnie widoczne połączenia konstrukcyjne. Zakładano, że do wyrobu mebli używane będzie drewno krajowe na wzór ludowej prostoty, a na obicia najodpowiedniejsze miały być len, tkaniny żakardowe i wełniane lub kilimowe. Praktyka niejednokrotni różniła się jednak od teorii. Meble w zależności od zamówienia, wykonywano nie tylko z krajowych gatunków drewna takich jak sosna brzoza, jesion czy brzost, ale także z kosztownego mahoniu. Stosowano też różne okleiny: z orzecha , gruszy , jaworu, czarnego dębu, jesionu, cisu, wiązu, palisandru i róży. Drewno uzupełniano szkłem, marmurem kieleckim, niklem, niektóre elementy dekoracyjne czasami srebrzono i złocono. Tapicerkę pokrywano również jedwabiem, a do wyplatania siedzisk używano łyka lub sznurka. Początkowo meble wykonywano w pracowniach Szkoły Sztuk Pięknych, często również kooperujących ze spółdzielnią prywatnych zakładach rzemieślniczych. Artyści współpracowali z rzemieślnikami, korygując podczas pracy swoje pomysły. Produkcję we własnych warsztatach podjęto dopiero w 1937 roku w pracowni przy ulicy Górczewskiej 14 (spłonęła w 1939 r.)Służyła ona do celów doświadczalnych. Duże zamówienia musiano w dalszym ciągu zlecać do realizacji w większych wytwórniach, gdyż wyposażenie warsztatu było skromne, a ilość zatrudnionych osób ( około 15 ) nie pozwalała na szybką realizację zamówień. Kilka zestawów mebli zaprojektowanych w 1929 r. na zamówienie Ministerstwa Spraw Zagranicznych dla polskich placówek dyplomatycznych pokazano w Salonach Towarzystwa Akcyjnego „Szczerbiński i S-ka” w Warszawie. Bez nazwy 2Zaprezentowano na niej pokój stołowy Wojciecha Jastrzębowskiego, sypialnię Karola  Stryjeńskiego i salon Karola Tichego. Meble te charakteryzowały się kubicznymi formami z pewną nutą ludowości i efektami, polegającymi na odpowiednim zharmonizowaniu proporcji bryły i załamań płaszczyzn przy geometrycznej dekoracji. Salon Tichego, zakupiony przez MSW dla poselstwa w Sztokholmie, był projektem powstałym dużo wcześnie i eksponowanym już w 1912 roku w Krakowie.

Tags: ,

28
Lut

Styl Art Deco

   Posted by: Konserwator    in epoki, Historia sztuki

Art Deco

(fr. skrót od Arts Decoratifs), termin używany
od 1966 r. na określenie tendencji w sztuce
dekor. (użytkowej, stosowanej) rozwijającej się od
pocz. XX w., której szczyt przypadł na 20-lecie międzywoj.,
a swego rodzaju kulminacją była Międzynarodowa
Wystawa Sztuk Dekor. i Przemysłu Nowocz.
w Paryżurw 1925 r., stąd także inna nazwa
A. D. — s t y l 1 9 2 5; nurt ten przejawił się gł. w sztuce
zdobniczej (meble, tkaniny, ceramika, szkło, metale
itp.), ale miał także swoje odbicie w architekturze,
modzie, grafice, rzeźbie itd.; artyści A. D. reprezentowali
umiarkowany pod względem formalnym
program
; dbano o funkcjonalność przedmiotu, dobrą
jakość techn. i możliwość produkcji przem.
swoich projektów; nawiązywano do ruchu – Arts
and Crafts
, tradycji, sztuki lud., orientalnej oraz
do awangard, kierunków tego czasu — kubizmu,
fowizmu, konstruktywizmu
i in.

Meble miały zazwyczaj prostą zgeometryzowaną budowę, często ze skubizowanymi, krystalicznymi elementami dekor.,uproszczone, stylizowane i geom. ornamenty roślinne i często kontrastową kolorystykę; używano różnych technik zdobniczych — intarsji, inkrustacji, barwienia, rzeźby itp.; z technik tych oraz ornamentów korzystano na ogól bardzo oszczędnie; do wyrobu mebli używano przede wszystkim drewna, ale starano się wprowadzać nowe tworzywa, jak metale, szkło, bakelit itp.; projektowano i produkowano dużo nowych typów mebli, szczególnie biurowych, kuchennych oraz do wypoczynku, jak  l e ż a n k i , wersalki,  a m e r y k a n k i  i   f o t e l e  klubowe; do wybitnych projektantów mebli w różnych krajach eur. należą m.in.: we Francji — R Chareau, J. E. Ruchlman, A. A. Rateau, A. Marę, R Follot, w Austrii — K. Moser, J. Hoffman, w Niemczech — P. Behrens, B. Taut, w Anglii — G. Russel, we Włoszech G. Ponti; pol. projektanci i artyści należą do wybitnych przedstawicieli tego nurtu; w meblarstwie proces ten rozpoczął się również na przełomie wieków, a gł. projektantem byt w tym czasie K. Tichy, a w 20-leciu międzywoj. m.in. W. Jastrzębowski, J. Czajkowski, J. Kurzątkowski oraz inni projektanci skupieni wokół ( „Ładu” meble); największym osiągnięciem tej orientacji artyst. byt ogromny sukces na wystawie paryskiej w 1925 r.; w sztuce Art Deco istniały i scierały się różne nurty, zwycięsko z tej walki wyszły kierunki bardziej awangard., konstruktywistyczne.
Termin Art Deco  powstał w 1966 r.,
kiedy to nastąpiło ponowne zainteresowanie tą
sztuką.

źr.Słownik term.mebli-I.Grzeluk

Tags: