Posts Tagged ‘Pietra dura’

29
Gru

Martin Carlin

   Posted by: Konserwator    in Antyki-Ebeniści, Słownik

Ebenista Martin Carlin

-urodził się w 1730 roku we Freiburgu w ówczesnej Austrii ; zmarł 1785 r.

M.Carlin , syn cieśli , wyjechał do Paryża aby zostać artystą stolarzem.Został przyjęty do warsztatu znakomitego mistrza  Jeana-François Oeben′a.W 1759 roku ożenił się z siostrą mistrza. Jako francuski ebenista niemieckiego pochodzenia otrzymał tytuł mistrza [ maître ] w 1766 roku.

Jego dzieła powstawały w czasie tworzącego się stylu rokoko ; stylistycznie noszą cechy okresu przejściowego między stylami Ludwika XV [Louis-quinze ]  i  Ludwika XVI [ Louis-seize ].Specjalizował się w produkcji wytwornych mebli dla wyższych swer.Cieszył się uznaniem i uzyskiwał bardzo dobre ceny zaopatrując w meble między innymi faworytę królewską  Madame Du Barry. Mimo to życie swe spędził w bardzo skromnych warunkach.

Klienci Matina Carlin′a pragnęli przepychu i takie też są jego meble.Posiadają bardzo wiele  zdobień i szczególnie wyrafinowane blaty – porcelanowe medaliony rodem z królewskiej manufaktury [ Manufacture de Sèvres ] , kamienne mozaiki [ Pietra dura ] lub drewniane ,malowane i polerowane.

Mimo upływu czasu i zmieniającej się mody meble tego ebenisty są bardzo pożądane. Komoda „Carlin et Weisweiler“ była w posiadaniu rodziny Rothschildów a w styczniu 1999 roku na aukcji w Monaco  osiągnęła cenę 7,01 miliona Euro.

Commode de Madame du Barry

Commode de Madame du Barry

CARLIN Martin

CARLIN Martin

Stamped by Martin Carlin1Stamped by Martin Carlin1,1

Tags: , , , , ,

10
Lis

Pietra dura

   Posted by: Konserwator    in Słownik

Pietra dura

(wł. „twardy kamień”) l.mn. pietre dure; inaczej mozaika florencka – technika zdobienia powierzchni przez układanie obrazów i ornamentów z płytek z twardych odmian kamienia (agat, chalcedon, jaspis, lapis lazuli, a także macica perłowa, koral), zapoczątkowana we Włoszech w okresie Renesansu.

W odróżnieniu od klasycznych mozaik układanych z różnobarwnych kostek lub pręcików, technika pietra dura stosuje ściśle dopasowywane do siebie kształtki odpowiadające większym fragmentom kompozycji. Przy docinaniu elementów wykorzystywano naturalne przebarwienia kamieni – żyłki i smugi – dla wzbogacenia kompozycji. Jako spoiwo służył kit mastyksowy. Gotowe mozaiki szlifowano do uzyskania lustrzanego połysku, uzyskując niezwykle trwałe dzieła sztuki zdobniczej. Technika pietra dura była uprawiana szczególnie we Florencji. Do naszych czasów rzemieślnicy florenccy wytwarzają drobiazgi pamiątkarskie w tej technice.

Największy zespół dekoracji pietra dura zdobi ściany ośmiobocznej Kaplicy Medyceuszy (Cappella dei Principi) przy florenckiej bazylice św. Wawrzyńca (San Lorenzo).

We Florencji przy via degli Alfani 78 działa Museo dell’Opificio delle Pietre Dure, z dostępnym dla zwiedzających czynnym warsztatem.

pietra dura antyk

źr: wikipedia

Tags: