Posts Tagged ‘styl w sztuce’

21
lut

Regencja

   Posted by: Konserwator    in epoki, Słownik

Regencja

(fr. regence, od  łac. rego ‚rządzę’, ‚kieruję’),

1.styl w sztuce fr. stanowiący okres przejściowy między barokiem a rokokiem, czyli stylem Ludwików XIV i XV, obejmujący panowanie Ludwika Orleańskiego (1715-1730); przejawił się gł. w meblarstwie i wystroju wnętrz; meble w tym czasie stają się lżejsze, tracą ciężkie, masywne proporcje, niektóre linie stają się swobodniejsze, nabierają krzywizny, a dekoracja — asymetryczna; fornirowanie i brązy ( espagnolette) zastępują często rzeźbę; wchodzą też w modę jaśniejsze gatunki drewna oraz gatunki egzotyczne; do charakterystycznych motywów i ornamentów należą: muszla, rocaille, kwiaty, rośliny, romboidalna kratka, ornament wstęgowo-cęgowy oraz motywy orientalne; rozwija się w tym  czasie wiele nowych typów mebli ( szezlong, leżanka, b i u r k o , ekran); typowym meblem epoki  staje się komoda, w porównaniu z poprzednim okresem o wiele lżejsza, na wysokich nogach,  zwykle trzyszufladowa (->Cressenta komoda);  w użycie wchodzą małe garnitury, złożone ze stoł.  i krzeseł (-> g a r n i t u r ) ; najsłyniejsi projektanci tego okresu to J. Berain i D. Marot; najwybitniejszym ebenistą tego czasu jest Charles Cressent; podobne przemiany  stylowe jak we Francji wystąpiły w tym czasie  także w innych krajach Europy.

2. styl w sztuce ang. (Regency) w okresie regencji księcia Walii, późniejszego Jerzego IV (1811-1820); w meblarstwie nawiązywano do sztuki ant. — gr., rzym, egip. oraz chin. i jap.; najwybitniejszym projektantem mebli był T. Hope, który przeszczepił także na grunt ang. formy fr. empire‚u, projektując w 1807 r. własną rezydencję w Deepdene.

źr.Słownik term.mebli-I.Grzeluk

Tags: , ,

3
sty

Motywy regencyjne

   Posted by: Konserwator    in epoki, Słownik

Styl regencji

– styl w sztuce występujący we Francji w latach 1715-1723 w okresie regencji Filipa Orleańskiego (1674-1723). Był to okres przejściowy do nadchodzącego rokoka.
Styl ten występował głównie w dekoracji wnętrz i meblarstwie. Meble były zazwyczaj fornirowane, zdobione ornamentem wstęgowo-cęgowym (regencyjnym), motywem muszli, kratką z różyczkami tzw kratką ragencyjną, chinoiserie i singerie; fornirowanie i brązy (espagnolette) zastępują często rzeźbę.

ornament wstęgowo-cęgowy

ornament wstęgowo-cęgowy

Ornament regencyjny (ornament wstęgowo-cęgowy) charakterystyczny dla sztuki późnego baroku, składa się z motywu wstęgi . Wstęga biegnie liniami prostymi i krzywymi, przeplata się i układa w charakterystyczne cęgi.

kratka regencyjna

kratka regencyjna

Rocaille

Rocaille

Rocaille- kształt przypominający muszlę oraz płomienie ognia. Ornament ten jest rozwichrzony i asymetryczny, często kończy się ornamentem małżowinowo-chrząstkowym.

Najsłynniejsi projektanci tego okresu to J. Berain i D. Marot; najwybitniejszym ebenistą tego czasu jest Ch. Cressent

źr.:wikipedia

Tags: , , , ,