Posts Tagged ‘Tron Dagoberta’

8
Lut

Antyczny tron Wyspiańskiego

   Posted by: Konserwator    in Historia sztuki, krzesła i fotele

krzesło Wyspiańskiego

krzesło Wyspiańskiego

Fotel był własnością Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907), zapewne stanowił część wyposażenia jego mieszkania przy ulicy Krowoderskiej w Krakowie. Do zbiorów krakowskiego muzeum  zakupione zostało od Heleny Chmurskiej,córki artysty. Fotel jest wzorowany na brązowym tronie Dagoberta z przełomu VIII i IX wieku,przechowywanym w opactwie Saint-Denis. Mebel ten prezentuje typ faldistorium – krzesła o nożycowo skrzyżowanych nogach używanego we wczesnym średniowieczu na dworach i w kościołach. Faldistoria wykonywano z brązu lub żelaza, ich siedziska były wyściełane. Nogi tego typu krzesła, tak jak tronu Dagoberta i fotela Wyspiańskiego, często zakończone były łapami lwa, a poręcze głową tego zwierzęcia. Fotel Wyspiańskiego jest w ogólnym kształcie kopią tronu Dagoberta, różni się od niego tylko detalami, między innymi formą poprzeczki łączącej nogi i sposobem dekorowania oparcia.

Tags: , ,

3
Lut

Tron Dagoberta

   Posted by: Konserwator    in Historia sztuki

Tron Dagoberta

Tron

Tron

Tron Dagoberta z brązu, VII wiek z uzupełnieniami z IX wieku. Tron był używany m.in. przez Karola Wielkiego Tron metalowy  z nogami w kształcie lwów, nawiązujący zapewne do wzorców rzymskich i orientalnych. Brak siedziska, wykonanego zapewne z mniej trwałych materiałów. Wizerunki podobnych, lecz późniejszych tronów znamy z przedmiotów znajdujących się na terenach Polski – z Drzwi Gnieźnieńskich, oraz ze Złotego Kodeksu Pułtuskiego. Dagobert I (ok. 600-639), władca Franków od 623 (w Austrazji). Syn Chlotara II, ostatni wybitny władca z dynastii Merowingów. W 629 odziedziczył Neustrię. Udało mu się jedynie na krótki okres zjednoczyć państwo. Dążył do podporządkowania plemion zachodniofrankońskich. Na tym tle doszło do wojny z państwem Samona, który pokonał Dagoberta I pod Wogastisburgiem w 631 r.

Faldistorium – stołek lub krzesło z charakterystycznie nożycowo skrzyżowanymi nogami, pochodzące od krzesła kurulnego.

Używane było od wczesnego średniowiecza w kościołach i na dworach. Wykonywano je z żelaza lub brązu i wyściełano siedzenie. Nogi faldistorium często zakończone były łapami lwa, a poręcze – głowami zwierząt.

Krzesło kurulne (łac. sella curulis) – składany taboret, ozdobiony płytkami z kości słoniowej o wygiętych, nożycowych nogach.

Tags: